galenika

Karate je borilačka veština poreklom iz Japana.Nastanak karatea vezuje se za stare borilačke veštine Okinave ostrva,19. veka,gde su se lokalne tradicije mešale sa kineskim i japanskim uticajima.Početkom 20. veka karate stiže u Japan,a posle Drugog svetskog rata raširio se po svetu.Moderni naziv karatedo treba da svrsta karate u liniju sa drugim budo stilovima ipak se još uvek uglavnom koristi uobičajni izraz karate.Karate pripada takozvanim tvrdim stilovima. Nasuprot mekim stilovima koji gledaju da koriste snagu i energiju napadača,tvrdi stilovi ističu telesnu kondiciju,pre svega brzinu i snagu iz brzine.Tehnički,karate koristi udarce pesnicom, šakom,prstima,laktovima,kolenom i nogama,razne blokade,a ponekad se uče i poluge,bacanja, bolni hvatovi,udarci u vitalne tačke(u oči, grlo, nos itd.),i tehnike rukovanjem oružja - kobudo. Moderni karate je često sportski orijentisan,time takmičenja imaju veliki značaj.Ovo može da bude na štetu realnih tehnika samoodbrane,koji su isto deo karatea.

Brčko je grad u severno-istočnom delu Bosne i Hercegovine,na reci Savi.Na osnovu geografskog položaja,privrednih i drugih kapaciteta,Brčko predstavlja privredni i kulturni centar Bosanske Posavine.Brčko je istovremeno i centar Distrikta Brčko zasebne administrativno-upravne jedinice u Bosni i Hercegovini koja ne pripada niti entitetu Federaciji Bosne i Hercegovine,niti entitetu Republici Srpskoj.Brčkom upravljaju samo mesne i državne vlasti, uz pomoć međunarodne zajednice u obliku supervizora.Aktuelni supervizor Brčko distrikta je David M. Robinson.Po poslednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine,opstina Brčko imala je 87.627 stanovnika,raspoređenih u 59 naselja.

Budva je primorski grad na Jadranskom moru u Crnoj Gori.Grad ima oko 18.000 stanovnika i sedište je opštine Budva.Područje oko grada,duž obale,poznato je i kao Budvanska rivijera. Rivijera je centar crnogorskog turizma, i poznata po peščanim plažama,noćnom životu.Značajni turistički objekti se nalaze unutar mletačkih zidina iz 15.veka, koje okružuje budvanski Stari grad. Stari grad je bio teško oštećen u razornom zemljotresu 1979. godine, ali je potpuno obnovljen. U blizini Budve nalazi se turistički centar Bečići.Budva je promenila mnoge osvajače, a najduže su se na području grada zadržali Mlečani i Austrijanci,koji su napustili grad 1918. godine.Budva je stara oko 3.450 godina i jedan je od najstarijih gradova na Jadranskom moru.

Sutomore je gradsko naselje u opštini Bar u Crnoj Gori.Prema popisu iz 2003. bilo je 1827 stanovnika(prema popisu iz 1991. bilo je 1123 stanovnika).Sutomore se može podeliti na tri dela: Polje gde živi veći deo žitelja koje je smešteno na istočnom delu Spičanskog polja,obalu koja obuhvata 2km šetališta uz plažu i okolna naselja(Rutke,Brca,Nehaj,Mišići...).Glavna ulica spaja obalu i polje i u njoj se nalaze škola,vrtić,pošta i dom zdravlja.Početkom avgusta Sutomore ostvaruje preko 10.000 noćenja dnevno.Ovolika posećenost privlači mlade ljude.Na šetalištu je veliki broj kafića sa živom svirkom.Kafići su smešteni na terasama koje se nalaze uz samu plažu. Terase od morskih talasa štiti kameni zid.

Zemunski kej(zvanični naziv:Kej oslobođenja)je naselje i šetalište u Beogradu,koje se nalazi na teritoriji opštine Zemun.Zemunski kej se nalazi na desnoj obali Dunava.Šetalište koje nosi zvanični naziv „Kej Oslobođenja“ počinje ispod brda i naselja Gardoš i doseže do opštine Novi Beograd.Na istoku se graniči sa naseljima Donji Grad i Retenzija,dok se na jugu graniči sa Ušćem i Novim Beogradom.U najvećem delu, šetalište se proteže paralelno sa ulicom „Kej Oslobođenja“.U blizini početka keja nalazi se jedna od većih autobuskih okretnica gradskog i prigradskog prevoza. Staza se nastavlja oko Ušća i čini jednu kontinuiranu pešačku zonu ka Starom Sajmištu i Savskom Nasipu,duž leve obale Save.

Zemun je gradsko naselje u Srbiji u opstini Zemun u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 145.751 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 141.997 stanovnika).Zemun se nalazi na ušću Save u Dunav u jugoistočnom delu Srema, ispod sremske zaravni na desnoj obali Dunava, nedaleko od ušća Save. Teritorijalno, istorijski, politički, kulturno, ekonomski i saobraćajno vezan je za Beograd, u čijem je sastavu od 1934. godine. Jedan je od najvećih industrijskih centara u Srbiji, sa metaloprerađivačkom, tekstilnom, industrijom kože i obuće, hemijsko-farmaceutskom, drvnom. Značajno je središte drumskog, rečnog i vazdušnog saobraćaja. Zemun je, kao deo Beograda, veliki kulturno-prosvetni centar. Danas se teritorijalno širi prema zapadu i jugozapadu, gde se spojio sa Novim Beogradom.

Nemački bokser je nastao ukrštanjem bulenbeisera i starog engleskog buldoga, sredinom 19. veka u Nemačkoj Bokser je danas popularna rasa u celom svetu.Službeni pas,karakteristične glave ,atletskog korpusa,borben, hrabar i temperamentan,ali i izuzetno dobrog karaktera, naročito prema ukućanima i posebno privržen deci,nemački bokser definitivno se uvukao u srca mnogim kinolozima, tzv. bokserašima.

Sibirski haski je radni pas srednje veličine i poreklom je sa Aljaske.Njegovo krzno može biti: crno-belo,sivo belo ili čak crveno-bele boje,dok boja očiju može biti plava,što je karakterstično za ovu rasu,ali i smeđa.Oči im ne moraju biti iste boje,takođe oko moze biti prošarano smeđim i plavim nijansama.Linjanje kod sibirskih haskija je povezano s vremenskim uvetima i kada do njega dođe,što se događa 2 do 3 puta godišnje,ono traje oko 10 - 30 dana.Ovaj bliski rođak aljaškoga malamuta i samojeda živi prosečno od 13 do 15 godina,a uz pravilnu negu i prehranu čak i duže.Zahvaljujući dvostrukom gustom krznu, haskiji su lako prilagodljivi u hladnijim ali i toplijim krajevima.Gusto krzno ih štiti od hladnog vetra kao izolator ali i od vručine.Mužjaci teže 20 do 27 kilograma,a dosežu visinu od 53 do 60 centimetara.Ženke teže od 16 do 23 kilograma,a mogu biti visoke od 51 do 56 centimetara.^[2] Ženka okoti u proseku od 5 do 7 mladunaca,visina kod mužjaka iznosi 53-60 cm,a kod ženki 51-56 cm,dok težina iznosi 20-27 kg kod mužjaka i 16-23 kg kod ženki

Potice iz Argentine sto joj i ime kaže."Stvorio"ju je dr.Antonio Nores Martinez i njegovi potomci,a dobijena je ukrstanjem desetak rasa,između ostalih i pointera,mastifa,boksera,bulterijera i buldoga.Prvi standard te vrste publiciran je krajem četrdesetih godina prošlog veka,desetak godina nakon što ga je napisao Martinez.Rasa je priznata od strane kinološke federacija Argentine u martu 1964,a i Svetska Kinoloska Federacija.Argentinska doga stvorena je prvenstveno za lov na velike divlje životinje,a iako joj je izgled zapravo zastrašujući(mnogi je iz ne znanja svrstavaju u potencijalno opasne pse),još nije zabeležen nijedan slučaj napada na čoveka.Iz izgleda tog psa jasno je da mu je među precima bila i njemačka doga.Uši mu stoje uspravno, rep mu je dug i snažan.Leđa su im mišićava,a dlaka vrlo kratka.Priljubljena je uz telo i čvrsta, mora biti potpuno bele boje uz iznimku male crne flekice na glavi.Oči su im tamne boje ljesnika,a njuška crna kao i rub usana.Ženka može narasti do visine 60 do 65 centimetara i težiti od 38 do 45 kg,a mužjaci od 62 do 68 cm i imati težinu od 45 do čak 60 kg.

Истанбул у употреби и називи Константинопољ и Цариград,је град у Турској у вилајету Истанбул.Град је смештен на Босфорском мореузу и некадашња је престоница трију великих царстава:Римског (330—395),Византијског (395—1453) и Османског (1453—1923).Након оснивања савремене Турске Републике,Анкара.док је делу града познатом као Фанар седиште Цариградске патријаршије

                                                           Знаменитости

 Зграде, споменици и стадиони

Тргови, квартови и пијаце

Трг Таксим 

Бејолу

Бебечки рибљи ресторани

Велики Базар

Пијаца зачина

Залив Златни рог                                    

Rodjen je 10.maja 1993 u Istanbulu.Ima crnu kosu i braon oci,ima jednog brata.Ide u poslovnu skolu.U vezi je sa Hilal Altinbilek,koju je upoznao na snimanju serije Crna Ruza,glumio je jos u par filmova kao sto je Svi Ljudi Moga Dede.Dok se nije poceo bacviti glumom ziveo je prilicno monotan zivot ujutru bi isao na predavanja,a uvece bi izlazio sa drustvom.